بزرگ بود و از اهالی امروز و با تمام افق های باز نسبت داشت

دیگر بار، مردی از تبار عشق و مهربانی، ازتنگنای خاک رخت بربست و به لایتناهای افلاک پیوست،
مرحوم علی اکبر امین که درتمام دوران زندگی اش نفسی بی دغدغه ی نیکی به مردمان زادبومش برنیاورد در انار، دیاری که یا دگارها ازخدمتهای خالصانه و عاشقانه او در خود دارد دم درکشید و روان زلالش از ثری به ثریا عروج کرد.
فراق او اگرچه درد و داغی بزرگ بر دلهای اعضای خانواده و خویشاوندانش و آنان که در سایه ی یاری و نیکوکاریش می زیستند نهاد اما رنج خود را با این حقیقت تسلی می دهیم که ؛
زندگی زیبایش لحظه لحظه نویدبخش شادی و امید برای انسانهایی بود که در هجوم دشواریها و محرومیتها به دستهای سبز سخاوتش امیدبسته بودند
و مرگ زیبایش پاداش این زندگی زیبایی بود که او را به حیات جاودان و سعادت ابدی در ملکوت نایل کرد.
و بر این باوریم که بایسته تر از سوگواری از دست دادن انسانهای بزرگ و وارسته، ارج نهادن برمنش پاک و راستین آنهاست و ادامه راه نیک آنان که حضورشان را در میان ما تا ابد تداوم می-بخشد.
یادش گرامی و روحش قرین شادی و آرامش باد.